Drukuj

Oczy widzą, uszy słyszą?

 

 Dziś w kobiecym gronie filozofowały drugoklasistki, czwartoklasistka oraz pierwszoklasistka. Rozmyślałyśmy o tym, czym jest rozwój osobisty. Jak go rozumiemy. Co to jest próg życia. Dlaczego warto jest myśleć o swoim rozwoju.

   Inspiracją do tych rozważań był fragment książki Kacper w krainie filozofów Ireny Bukowskiej, a dokładnie słowa:

Nie należy dawać wiary temu, co oczy widzą a uszy słyszą. Prawdę o tym, co naprawdę jest, poznaje nie lada kto, nie każdy zacny obywatel, który tylko ma oczy i uszy. Prawdę może poznać tylko rozum.

   Zanim jednak rozpoczęłyśmy dyskusję, ustaliłyśmy wspólnie definicję pojęć. I tak filozof, to ten który zajmuje się myśleniem, o tym, po co jest świat! Dlaczego istnieje świat? Musi być miejsce, aby człowiek mógł się rozwijać,wymyślać nowe rzeczy. Filozofia to nauka myślenia! Dzięki myśleniu więcej wiemy, możemy być mądrzejsi. Myślenie wspomaga rozwój osobisty, czyli nasz własny rozwój. Wiedzę czerpiemy z książek, internetu!Dziewczynki nie mają jeszcze sprecyzowanych planów na przyszłość, stoją dopiero na progu życia. Czyli są jeszcze młode i nie muszą wszystkiego wiedzieć. Każda z uczestniczek podzieliła się tym, co lubi robić, i tak okazało się, że wśród nas, być może, są przyszłe malarki, aktorki, miłośniczka i opiekunka zwierząt oraz skrzypaczka.

   Badałyśmy wspólnie różnice w istnieniu przedmiotów oraz ludzi, jaka cecha definiuje człowieka, co niezbędne jest do tego, aby być człowiekiem. Szczególnym zainteresowaniem cieszył się fakt, że to, co istnieje jest prawdą, dziewczynki próbowały argumentować to.

Ciekawe tłumaczenie jednej z uczestniczek: plotka jest prawdą dlatego, że istnieje, ale jej zawartość nie jest prawdziwa.

Zakończyłyśmy wspólnym głośnym okrzykiem eureka!

Moim celem było dziś pokazanie dziewczynkom, że dzięki refleksji nad światem, chwili zastanowienia można pełniej żyć.